Dźwięki generowane przy pomocy mis grających odgrywały istotną rolę w kultach religijnych. W buddyzmie i hinduizmie dźwięk jest częścią praktyki modlitewnej oraz jedną z metod osiągnięcia stanu oczyszczenie i samorealizacji. Z tego względu granie na misach było częścią rytuałów religijnych.
Misy należą do rodziny dzwonów (czasem nazywa się je resting bells). Wywodzą się z rejonu Tybetu i łączą w sobie tradycje szamańskich rytuałów religii bon oraz medytacji buddyjskich. Swoim właścicielom służyły nie tylko do gry, ale często także jako przedmiot codziennego użytku. Ucieczka tysięcy Tybetańczyków przed chińską inwazją w 1959 przyczyniła się do rozprzestrzenienia się śpiewających mis poza granice kraju.
Misy były odlewane ze stopów nawet 7-12 różnych metali, które wpływały na jakość ich dźwięku a każdy metal reprezentował planetę naszego układu słonecznego oraz jego Achetypową jakość. Złoto - Słońce, Srebro – Księżyc, Miedź – Wenus, Żelazo – Mars, Cyna – Jowisz, Ołów – Saturn itd. W chwili obecnej większość mis wytwarza sie z Brązu Spiszowego zwanego również Dzwonowatym o różnych proporcjach oraz coraz więcej Mis dla turystów z Mosiądzu. Największym powodzeniem cieszą się Misy Antyczne wyprodukowane jeszcze w Dymarkach (prymitywnych piecach ) , które znikneły około 90-100 lat temu. Misy te charakteryzują sie wyjątkowym dźwiękiem i mocą. W procesie obróbki misy mogą być strojone a wydawany przez nie dźwięk uzyskuje wtedy swój zasadniczy charakter. Oprócz mis himalajskich można spotkać dziś także misy japońskie, nepalskie, bengalskie, assam a także misy wytworzone ze szkła.
